×
×

طلبه پای منبر کاسب متدین و منصف!

طلبه پای منبر کاسب متدین و منصف!

گونه ی مرسوم و رایج تبلیغ -با همه تنوعی که دارد- این گونه است: مبلغ که طلبه ی باسواد حوزوی است با سخنرانی آموزه های دین را به مخاطبین خود منتقل می کند. به هر حال طلاب علوم دینیه به عنوان هادیان جامعه، موظفند مردم را انذار و تبشیر کنند و آن ها را نسبت به دین و دینداری روشن کنند.

حال تصور کنید فردی از آحاد مردم در زندگی خود، مشی و سبک خاصی از حیات دینی را عملی کرده؛ مثلا کارش را به نحو احسن و اکمل تحویل می دهد، سود کمی از مردم می گیرد، اهل دستگیری از محرومین است، با کارگران خود به انصاف رفتار می کند و... . چه قدر زیبا و اثرگذار است که طلبه ها پای منبر این کسبه ی شریف بنشینند و از وی درس بگیرند. این منبر دیگر صرف حرف زدن منبری هم نیست؛ بلکه ارائه ی چکیده ی یک عمر اخلاص و بندگی است؛ قصه ی کاری است که آن کاسب در زندگی خود انجام می دهد؛ قطعا چنین منبری بسیار شنیدنی است. اساسا تبلیغ ومنبر باید این گونه باشد که فرمود: «کونوا دعاة الناس بغیر السنتکم» یعنی طلبه اگر می خواهد مردم را به دین دعوت کند، دعوتش باید به غیر زبانش باشد؛ البته چه مبارک است آن زمانی که طلبه ها، بالای منبر هم حدیث نفس خود را بگویند.

به هر حال نشان دادن نمونه ی عینی سبک زندگی اسلامی، بندگی را برای مردم، آسان و ملموس می کند و قدرت نفوذ را بالا می برد. لذا در تعالیم شیعی، امام موظف به هدایت است؛ یعنی نمونه ی کامل بندگی خدا، کسی که اسلام در تمام ساعات زندگی وی جاری و ساری است.


افزودن دیدگاه جدید

CAPTCHA
...
Fill in the blank.‎